Vængjasláttur undir yfirborðinu
Vængjasláttur undir yfirborðinu
Sund, stökk og flug. MIT og EPFL hafa þróað lítið vélmenni sem getur synt neðansjávar, farið í gegnum yfirborðið og flogið með vængjaslætti. Hugmyndin sækir greinilega í hegðun kafanda, en vélmennið er ekki að reyna að líta út eins og fugl vegna útlitsins. Vængirnir þurfa einfaldlega að virka í tveimur ólíkum miðlum, þar sem vatn og loft refsa ólíkum mistökum.
Erfiðasti hlutinn er ekki endilega flugið Í sjávarrannsóknum er yfirborðið oft verri hindrun en það lítur út fyrir að vera. Öldur, froða, straumar og breytingin úr miklu viðnámi í vatni yfir í loft gera upphaf og lendingu óþægilega fyrir flest tæki. Vélmenni sem getur synt að stað, skotist upp og flogið stutta leið gæti því komist á milli mælipunkta án þess að rannsóknarskip þurfi að elta það nákvæmlega.
Gagnlegt nálægt ís og dýrum Rannsakendur sjá fyrir sér mælingar nálægt ísjökum, hvalahópum og öðrum stöðum þar sem stórt skip er annaðhvort klunnalegt eða of langt frá. Þar gæti slíkt tæki safnað hitastigi, seltu, ljósstyrk eða sýnum og síðan farið aftur í sjóinn. Það er áhugaverðari notkun en að láta vélmennið einfaldlega fljúga fallega í myndbandi.
En mæling er ekki bara ferðalag Ég myndi samt byrja á einfaldari spurningum. Hversu lengi endist rafhlaðan í köldum sjó? Hvernig bregst tækið við salti, ís og lélegu skyggni? Getur það haldið stöðugri stöðu meðan sýni eru tekin? Og, eins og alltaf, hvernig eru gögnin merkt þegar tækið kemur til baka með nokkur sýni sem líta eins út?
Tæknin leysir aðgengisvandamál, ekki sjálfkrafa gæðavandamál. Það er samt stórt skref að geta farið úr sjó í loft án þess að skipta um tæki. Hafið hefur hingað til ekki sýnt mikinn áhuga á þægilegum vinnuaðferðum.