Cosmos47.

Hvernig verður hverfið öruggara

Hvernig verður hverfið öruggara

Öryggi í hverfinu byrjar ekki alltaf hjá lögreglunni

Mér finnst áhugavert að Reykjavíkurborg sé að boða til samtals um nágrannavörslu, samfélagslöggæslu og öruggara borgarumhverfi. Ekki vegna þess að eitt kvöld í Ráðhúsinu leysi flókið samfélagsmál, heldur vegna þess að öryggi verður til í mörgum litlum tengslum sem sjást sjaldan í opinberum áætlunum.

Þriðjudaginn 28. júlí klukkan 17 verður opinn samráðsfundur í Ráðhúsi Reykjavíkur. Íbúar og fólk sem rekur verslanir eða þjónustu geta komið og rætt hvað virkar, hvað vantar og hvar fólk upplifir óöryggi. Nánar má lesa um [samráðsfundinn Góðir grannar - örugg borg] í tilkynningu borgarinnar.

Hvað þýðir nágrannavarsla í raun? Orðið nágrannavarsla getur hljómað svolítið eins og allir eigi að standa bak við gardínu með minnismiða og fylgjast með öllum öðrum. Það er ekki sú útgáfa sem ég myndi vilja sjá.

Betri hugmynd er að fólk þekki næsta umhverfi sitt og hafi einfaldar leiðir til að bregðast við: að vita hvert á að hringja, geta látið vita af biluðum ljósum eða óskýrum gönguleiðum og þekkja starfsfólk í nærliggjandi þjónustu. Einnig skiptir máli að taka eftir því hverjir eru líklegir til að verða útundan í samtalinu. Börn, eldra fólk, fólk með fötlun og þau sem tala íslensku sem annað mál upplifa borgina ekki alltaf á sama hátt og hraustur fullorðinn einstaklingur á leið heim úr vinnu.

Lýsing, fólk og opnar leiðir Í borgarumhverfi er öryggi ekki bara spurning um fjölda lögreglubíla. Það snýst líka um lýsingu, sýnileika, húsnæði, almenningssamgöngur og hvort fólk sér að það sé raunverulega velkomið á sameiginlegum svæðum.

Gönguleið sem er björt og notuð af ólíkum hópum getur skipt miklu. Það sama getur lítið bókasafn, sundlaug eða verslun gert, vegna þess að þar er fólk á ferli án þess að þurfa sérstakt erindi til að vera úti. Opinber þjónusta sem er auðfundin og manneskjuleg hjálpar líka. Tækni á borð við tilkynningakerfi er gagnleg, en hún má ekki verða eina leiðin til að segja frá vandamáli. Ekki eru allir með rétta appið, rétta tungumálið eða orku til að fylla út langan eyðublaðavef.

Samráð þarf að skila sér í einhverju sýnilegu Það er auðvelt að halda góðan fund þar sem allir tala kurteislega og fara heim með kaffibolla og aðeins of mikið af fundarefni. Erfiðara er að ákveða hvað gerist næst.

Þess vegna finnst mér mikilvægt að borgin geri niðurstöður aðgengilegar eftir fundinn, með skýrum upplýsingum um hvað verður prófað, hvenær og hver ber ábyrgð. Kannski verður niðurstaðan betri lýsing á ákveðnum leiðum, reglulegri nærvera starfsfólks eða einfaldari samskipti milli íbúa, fyrirtækja og borgar. Kannski kemur í ljós að óöryggi er mismunandi eftir hverfum og tíma dags.

Ég er ekki alveg viss um hvaða lausnir virka best alls staðar. En ég held að örugg borg sé ekki borg þar sem allir passa sig hver á öðrum. Hún er borg þar sem fólk tekur eftir sameiginlegu rýminu, fær aðstoð þegar þarf og veit að áhyggjur þess hverfa ekki bara inn í fundargerð.

More posts by Eydís Hrafnsdóttir