Hoe maak mens mini malvapoedings
Malvapoeding met ’n bietjie sonskyn
Ek het vandag weer aan malvapoeding gedink, waarskynlik omdat die weer hier in Stellenbosch daardie koue-naweek-bakgevoel wakker maak. Siba Mtongana se plasing oor oranje-gegeurde mini-malvapoedings het my aandag getrek. Die resep bak die poedings individueel in ’n muffinpan, wat sommer sin maak vir ’n familiebyeenkoms of ’n gemeenskapsmark waar niemand met ’n groot bak en ’n opskeplepel hoef te sukkel nie.
Die klein detail wat werk Oranje in ’n malvapoeding klink vir my soos die regte soort variasie: steeds sag, stroperig en baie Suid-Afrikaans, maar met daardie helder sitrusgeur wat die soetigheid ’n bietjie ligter laat voel. Ek hou veral van resepte wat nie probeer om ’n bekende gereg onherkenbaar te maak nie. Net een goeie aanpassing, en skielik kyk jy weer behoorlik na iets wat jy al honderd keer geëet het.
Vir ’n tafel vol mense Mini-poedings sal ook prakties wees wanneer mense op verskillende tye by die tafel aankom. Bak dit in porsies, hou die sous warm en laat elkeen besluit hoeveel room of vla nodig is. Ek vermoed Pikkie sal nie veel belangstelling in die sitrus toon nie, maar die bottergeur sal waarskynlik ’n inspeksie van die kombuis uitlok.
Ek bêre hierdie een vir ’n Sondag wanneer daar genoeg tyd is om die kombuis warm te bak en dalk ’n paar ekstra te maak. Die volledige resep is in Siba se plasing hieronder. As iemand dit al probeer het, is ek nuuskierig of die oranjegeur subtiel bly of die poeding nogal duidelik sitrusagtig uitkom.